تفاوت لوله تحت فشار و لوله بدون فشار

Dec 26, 2024

لوله کشی تحت فشار: به سیستم لوله کشی اطلاق می شود که در داخل لوله تحت فشار معینی قرار می گیرد و برای انتقال گازها، مایعات یا بخارات استفاده می شود. اصل کار آن ارتقاء جریان سیال در خط لوله از طریق فشار داخلی یا خارجی است که برای نیاز به فشار پایدار برای ارتقاء سناریوهای حمل و نقل سیال مانند تولید صنعتی، تامین آب، تامین گاز، گرمایش و سایر سیستم ها قابل اعمال است.
لوله‌کشی بدون فشار: به سیستم‌های لوله‌کشی اطلاق می‌شود که در آن سیال داخل لوله‌کشی تحت شرایط عملیاتی عادی فشار داخلی را تحمل نمی‌کند یا تقریباً تحمل نمی‌کند. معمولاً از جریان گرانشی برای انتقال سیال استفاده می کند و بدون در نظر گرفتن فشار داخلی طراحی شده است. برای پروژه های مهندسی شهری و زیرساختی مانند سیستم های زهکشی، تصفیه فاضلاب، جمع آوری آب باران و غیره مناسب است.

لوله کشی تحت فشار: به دلیل نیاز به تحمل فشار داخلی بالا، مواد آن نیاز به استحکام کافی، مقاومت فشاری و مقاومت در برابر خوردگی دارد. مواد متداول مورد استفاده عبارتند از فولاد (به عنوان مثال فولاد کربن، فولاد ضد زنگ)، مس و غیره. از نظر ساختاری، لوله‌های تحت فشار معمولاً جوش داده شده، فلنج‌دار، ذوب حرارتی یا الکتروفیوز می‌شوند تا از آب‌بندی بالا و ظرفیت تحمل فشار اطمینان حاصل شود.
لوله های بدون فشار: از آنجایی که نیازی به تحمل فشار بالا ندارند، دیواره های آنها نازک تر است و ملاحظات اصلی در طراحی، سرعت جریان، سرعت جریان و مقاومت در برابر خوردگی است. مواد متداول مورد استفاده شامل پلاستیک (PVC، PE)، بتن، سرامیک و غیره است. حالت اتصال، خط لوله بدون فشار عمدتاً از پلاگین، اتصال یا اتصال رشته ای و غیره استفاده می کند، طراحی بر نصب آسان و صرفه جویی تمرکز دارد.

pressure pipe

لوله کشی تحت فشار: برای انتقال سیالاتی که نیاز به فشار معینی دارند از جمله گازها (مانند گاز طبیعی، هوای فشرده)، مایعات (مانند آب، روغن، مواد شیمیایی)، بخار و غیره مناسب است. سیال معمولاً تحت فشار بالاتر از اتمسفر با سرعت جریان بالاتر و الزامات سختگیرانه برای آب بندی حمل می شود.
لوله کشی بدون فشار: عمدتاً برای انتقال سیالاتی استفاده می شود که تحت فشار داخلی نیستند، معمولاً سیالات گرانشی مانند آب باران، فاضلاب، فاضلاب و غیره. سرعت جریان آن کم است، شیب طراحی خط لوله کوچک است، با تکیه بر گرانش به جریان.

لوله کشی تحت فشار: به دلیل خطر پارگی و نشتی در نتیجه تحت فشار داخلی برای مدت طولانی، الزامات ایمنی بالایی دارد. آزمایش و نگهداری منظم برای اطمینان از ایمنی آنها مورد نیاز است و هزینه های نگهداری و الزامات فنی نسبتاً بالا است.
خط لوله بدون فشار: از آنجایی که تحت فشار نیست، خطر ایمنی آن کمتر است، و تعمیر و نگهداری ساده تر است، عمدتا بر صافی خط لوله، جلوگیری از گرفتگی و خوردگی تمرکز می کند.

carbon pipe

لوله کشی تحت فشار: به طور گسترده در تامین آب، گاز، گرمایش، آتش نشانی و سایر سیستم هایی که نیاز به فشار ثابت دارند استفاده می شود.
لوله کشی بدون فشار: مناسب تر برای زهکشی، فاضلاب و موارد دیگر که فشار داخلی ندارند، مانند زهکشی شهری، تصفیه فاضلاب، جمع آوری آب باران و غیره.