فرآیند جوشکاری لوله فولادی P91: پیش گرم کردن، فلزات پرکننده و پارامترها

Feb 27, 2024

A335 P91 متعلق به خانواده فولادهای مقاوم در برابر حرارت مارتنزیتی 9Cr-1Mo{{5}V{-Nb است و در هنگام جوشکاری بسیار متفاوت از فولاد کربنی عمل می‌کند. این آلیاژ در هنگام خنک شدن به شدت سخت می شود، به ترک خوردگی سرد بسیار حساس است و نیاز به یک چرخه حرارتی کاملاً کنترل شده قبل، حین و بعد از جوشکاری دارد. این راهنما تجزیه و تحلیل جوش پذیری، روش جوشکاری، محدوده پارامترهای واجد شرایط، نقش پیش گرمایش و کنترل بین گذر، و عملیات حرارتی پس از جوش را که اتصال را برای سرویس در دمای بالا مناسب می‌کند، ارائه می‌کند.

ترکیب شیمیایی و تأثیر آن بر جوش پذیری

محتوای متعادل کروم، مولیبدن، وانادیم و نیوبیم به P91 استحکام خزشی آن را می دهد، اما همان عناصر سختی پذیری را افزایش می دهند و اتصال را به ترک حساس می کنند. یک آنالیز حرارتی معمولی A335 P91 در زیر نشان داده شده است.

عنصر محدوده عنصر محدوده
C 0.08-0.12 % مو 0.85-1.05 %
منگنز 0.30-0.60 % V 0.18-0.25 %
P حداکثر 0.020٪ N 0.03-0.07 %
S حداکثر 0.010٪ نی حداکثر 0.40٪
سی 0.20-0.50 % ال حداکثر 0.04٪
کروم 8.0-9.5 % نم 0.06-0.10 %

با تقریباً 9 درصد کروم و حدود 1 درصد مولیبدن، این یک فولاد آلیاژی متوسط{2}}مقاوم در برابر حرارت است تا یک فولاد بسیار آلیاژی. کربن عمداً پایین نگه داشته می شود تا سختی در فلز جوش محدود شود، در حالی که وانادیوم و نیوبیم کربنیتریدهای ریز را تشکیل می دهند که بار خزش را در سرویس حمل می کنند.

ویژگی های کلیدی جوشکاری

تمایل به ترک سرد بسیار زیاد است. در یک اتصال گرم نشده، ترک می تواند روی جوش کامل تأثیر بگذارد، در حالی که پیش گرم شدن در 200-250 درجه از آن جلوگیری می کند.

دمای بین پاسی باید در دمای پیش گرم یا بالاتر از آن نگه داشته شود و فاصله بین خنک شدن آخرین پاس و شروع عملیات حرارتی پس از جوشکاری باید به شدت کنترل شود.

الزامات ورودی گرما سخت است. قطر الکترود کوچکتر، دمای بین گذر کمتر و انرژی قوس کمتر، همگی چقرمگی ضربه اتصال نهایی را بهبود می بخشند.

از آنجایی که اتصالات جوشی سخت و از نظر ساختاری ناپایدار هستند، بنابراین عملیات حرارتی پس از جوشکاری اجباری است تا اختیاری.

ریشه باید با گاز بی اثر محافظت شود و قبل از ضربه زدن به قوس، محل اتصال باید خشک و عاری از رطوبت باشد.

از آنجا که P91 به آسانی سخت می شود و به ترک خوردگی سرد به کمک هیدروژن حساس است، توالی معمول تولید یک ریشه قوس تنگستن گازی است که به دنبال آن پر شدن قوس فلزی محافظ و درپوش با الکترودهای هیدروژن کم است. این ترکیب یک ریشه تمیز و سالم و کنترل خوب گرمای ورودی در پاس های پر را فراهم می کند و در شرایط مکانی که اتصالات لوله در موقعیت جوش داده شده اند به راحتی اعمال می شود.

پارامترهای جوشکاری واجد شرایط

پاس فرآیند پرکننده اندازه قطبیت فعلی ولتاژ
ریشه 1-2 GTAW ER90S-B9 2.5 میلی متر الکترود DC منفی 90-110 A 10-14 V
3-6 را پر کنید SMAW E9015-B9 3.2 میلی متر الکترود DC مثبت 100-120 A 20-24 V
بالای 7 را پر کنید SMAW E9015-B9 4.0 میلی متر الکترود DC مثبت 135-150 A 20-24 V
سرپوش SMAW E9015-B9 3.2 میلی متر الکترود DC مثبت 100-120 A 20-24 V

مقادیر بالا یک محدوده واجد شرایط معمولی هستند. جریان و ولتاژ واقعی باید از مشخصات روش جوشکاری تایید شده برای پروژه گرفته شود و هر پاس باید با گرمای ورودی آن ثبت شود تا بتوان انرژی تجمعی را در مقابل شرایط صلاحیت بررسی کرد.

عملیات حرارتی پیش گرم، بین پاس و پس از جوشکاری

پیش گرم کردن تا 200-250 درجه رطوبت سطح را حذف می کند، سرعت خنک شدن را کاهش می دهد و اجازه می دهد تا هیدروژن قبل از به دام افتادن خارج شود. دمای بین گذر با یک دماسنج تماسی روی دیواره لوله نزدیک به محل اتصال اندازه گیری می شود و نباید از مقدار پیش گرم بین پاس ها کمتر شود.

مرحله مورد نیاز
پیش گرم کنید 200-250 درجه، بر روی دیوار لوله اندازه گیری می شود
Interpass در دمای پیش گرم یا بالاتر، کمتر از حداکثر مجاز نگهداری می شود
محافظت از ریشه گاز بی اثر را تا زمانی که ریشه کاملا ذوب شود، پاک کنید
عملیات حرارتی پس از جوش 730-780 درجه، حداقل 2 ساعت، گرمایش و سرمایش کنترل شده
تاخیر قبل از عملیات حرارتی کنترل شده برای اجازه انتشار هیدروژن؛ مفصل خشک نگه داشته می شود

خنک سازی پس از عبور نهایی باید آهسته باشد و اتصال باید عایق باشد تا از افت سریع در محدوده سخت شدن جلوگیری شود. عملیات حرارتی پس از جوش، سپس مارتنزیت را هم در فلز جوش و هم در ناحیه متاثر از حرارت معتدل می‌کند و سختی را به نوار مورد قبول وارد می‌کند.

بازرسی و مستندسازی

پذیرش جوش P91 معمولاً شامل معاینه بصری، اندازه گیری سختی در ناحیه جوش و گرما، بررسی غیر مخرب اتصال تکمیل شده و بررسی سوابق جوشکاری است. ورق های ورودی گرما، سوابق پیش گرمایش و بین گذر، گواهی های فلز پرکننده و نمودار کوره باید با هم به عنوان یک بسته سند نگهداری شوند، زیرا اتصالی که آزمایش را پشت سر گذاشته است اما سوابق حرارتی ندارد نمی تواند مطابقت داشته باشد.

سوالات متداول

س: چرا P91 قبل از جوشکاری باید از قبل گرم شود؟
پیش گرم کردن در 200-250 درجه رطوبت را حذف می کند، سرعت خنک شدن را کاهش می دهد و از ترک خوردگی سرد به کمک هیدروژن جلوگیری می کند که در غیر این صورت می تواند کل جوش را تحت تأثیر قرار دهد.

س: کدام فلزات پرکننده برای جوشکاری لوله P91 استفاده می شود؟
پاس ریشه معمولاً از ER90S-B9 برای جوشکاری قوسی تنگستن با گاز استفاده می‌کند و پاس‌های پرکننده و کلاهک از الکترودهای هیدروژن کم E9015-B9 استفاده می‌کنند.

س: دمای بینگذر چگونه کنترل می شود؟
بر روی دیواره لوله در کنار محل اتصال اندازه گیری می شود و در دمای پیش گرم یا بالاتر از آن اما کمتر از حداکثر مجاز در طول جوشکاری نگهداری می شود.

س: آیا عملیات حرارتی پس از جوش همیشه مورد نیاز است؟
بله. اتصال به عنوان-جوش داده شده حاوی مارتنزیت سخت و غیرخوب است، بنابراین عملیات حرارتی در دمای 730-780 درجه برای حداقل 2 ساعت الزامی است.

س: چگونه می توان چقرمگی مفصل را بهبود بخشید؟
از قطر الکترود کمتری استفاده کنید، دمای بین گذر را پایین نگه دارید و انرژی قوس را محدود کنید تا رشد دانه منطقه تحت تأثیر گرما کم باقی بماند.

س: چه رکوردهایی باید با یک جوش تمام شده همراه باشد؟
روش جوشکاری و برگه های پارامتر، سوابق پیش گرمایش و بین پاس، گواهی های پرکننده، نتایج سختی و نمودار عملیات حرارتی پس از جوشکاری.