مشخصات جوشکاری خطوط لوله حرارتی

مروری بر فرآیند استاندارد

جوشکاری خطوط لوله حرارتی از یک فرآیند استاندارد در سه مرحله پیروی می کند: کف سازی (پاس ریشه)، پر کردن بین لایه ها و جوشکاری پوشش. هر مرحله الزامات خاصی برای رویه، بازرسی و کنترل نقص دارد و کیفیت هر لایه یکپارچگی نهایی اتصال فشاری را تعیین می کند. الزامات زیر منعکس کننده روش صنعتی متداول برای لوله کشی حرارتی کربن و فولاد کم آلیاژ-است.

۱. ریشه‌گذاری (پایه‌گذاری اولیه)

پاس کف برای جوشکاری آرگون باید از پایین به بالا جوش داده شود. برای اتصالات جوشکاری که نیاز به پیش گرم کردن قبل از جوشکاری دارند، باید از قبل به پرسنل عملیات حرارتی اطلاع داده شود تا برای پیش گرمایش آماده شوند و تنها پس از رسیدن به دمای پیش گرم می توان جوشکاری را انجام داد. هنگام جوشکاری باید از بوم در اطراف محل اتصال جوش استفاده شود تا از تاثیر باد بر کیفیت جوش جلوگیری شود. نقاط شروع و پایان جوش نقطه ای را می توان با آسیاب زاویه ای آسیاب کرد تا شیب مناسب برای اتصال ایجاد شود تا جوش و انتقال خوب جوش تسهیل شود. کل جوش لایه ریشه باید به طور مساوی نفوذ کند. نباید از طریق آن جوش داده شود، که باعث ایجاد نقص هایی مانند قرار گرفتن فلز جوش روی ریشه و فرورفتگی سطح ریشه می شود. کیفیت جوش های زیرین باید به موقع بررسی شود و لایه دوم باید به سرعت جوش داده شود تا از ایجاد ترک جلوگیری شود. برای لوله های با قطر بیرونی بیشتر از 194 میلی متر، باید از جوش متقارن دو نفره برای اتصالات لبه لوله استفاده شود.

2. پر کردن بین لایه

پس از اتمام پاس ته، در صورت عدم مشاهده عیب، لایه بعدی باید بلافاصله جوش داده شود. جوشکاری لوله‌های-قطر و ضخیم-دیواره‌های بزرگ باید از جوشکاری چندلایه و چند پاسه استفاده کند. ضخامت یک مهره جوش نباید بیشتر از قطر میله جوش باشد و عرض یک پاس جوش نباید از چهار برابر قطر میله جوش تجاوز کند. در حین جوشکاری باید به کیفیت اتصالات و بسته شدن قوس توجه ویژه ای شود. هنگام بستن قوس، حوضچه مذاب باید پر شود و درزها باید بین لایه‌ها قرار گیرند. کیفیت جوش ها باید لایه به لایه بررسی شود و عیوب یافت شده باید بلافاصله قبل از اقدام برطرف شود.

۳. جوشکاری پوششی

برای صاف کردن ظاهر جوش، معمولاً از میله های جوشی با قطر حدود 3.2 میلی متر برای پاس پوشش استفاده می شود. سطح جوش باید کامل و یکنواخت با انتقال صاف به لوله باشد. عرض جوش باید حدود 2 میلی متر فراتر از دو طرف شیار باشد و ارتفاع آرماتور سطح جوش باید 1 تا 3 میلی متر باشد. روی سطح جوش نباید ترک، منافذ، سرباره یا پاشیدگی وجود داشته باشد. با عمق بیشتر از 0.5 میلیمتر و طول کل بیشتر از 10 درصد کل طول جوش نباید زیر برشی وجود داشته باشد.

نکات کنترل کیفیت

پیش گرمایش و{0}}شرایط عملیات حرارتی پس از جوشکاری باید از کد قابل اجرا و مشخصات روش جوشکاری برای مواد لوله پیروی کند. معاینه غیر مخرب مانند رادیوگرافی یا آزمایش اولتراسونیک معمولاً بر روی مفاصل تکمیل شده مطابق با کلاس خدمات مورد نیاز است. تمام مواد مصرفی جوشکاری باید بر اساس طبقه بندی خود ذخیره و نگهداری شوند و جوشکارها باید دارای شرایط لازم برای فرآیند و موقعیت مورد استفاده باشند.

سوالات متداول

س: چرا پاس ریشه با جوش آرگون جوش داده می شود؟A: نفوذ خوب ریشه، سطح صاف و بدون سرباره را فراهم می کند که برای پاس های پوششی بعدی مطلوب است.

س: چرا برای دیوارهای ضخیم از جوش چند لایه چند-گذر استفاده کنیم؟A: برای کنترل گرمای ورودی، ساختار جوش را اصلاح کنید و از نقص هایی مانند ترک خوردن و اعوجاج بیش از حد جلوگیری کنید.

س: حدود پذیرش جوش پوشش چیست؟A: تقویت 1-3 میلی متر، بدون ترک یا منافذ، بدون بریدگی عمیق تر از 0.5 میلی متر یا بیشتر از 10 درصد طول جوش.

س: چه زمانی پیش گرمایش لازم است؟پاسخ: هنگامی که مشخصات روش جوشکاری یا مواد لوله به آن نیاز دارد، معمولاً برای دیوارهای ضخیم تر و فولادهای آلیاژی.

س: لوله-قطر بزرگ چگونه جوش داده می شود؟A: اتصالات لب به لب لوله بیش از 194 میلی متر OD توسط دو جوشکار به طور متقارن جوش داده می شود.

س: چه بازرسی پس از جوشکاری انجام می شود؟پاسخ:-بازرسی بصری لایه به-به همراه معاینه غیرمخرب-مانند رادیوگرافی یا آزمایش اولتراسونیک در هر کلاس خدمات.

برنامه ریزی پروژه خط لوله حرارتی؟ برای مواد لوله، مواد مصرفی جوش و پشتیبانی مشخصات با ما تماس بگیرید.