مشخصات جوشکاری خطوط لوله حرارتی
Feb 28, 2024
فرآیند استاندارد برای روش های جوشکاری خطوط لوله حرارتی:
1. ته نشینی: کفی برای جوشکاری با قوس آرگون باید از پایین به بالا جوش داده شود. برای اتصالات جوشکاری که نیاز به پیش گرم کردن قبل از جوشکاری دارند، باید از قبل به پرسنل عملیات حرارتی اطلاع داده شود تا مقدمات پیش گرم کردن اتصال جوشکاری را انجام دهند. جوشکاری فقط پس از رسیدن به دمای پیش گرم می تواند انجام شود. هنگام جوشکاری باید از بوم در اطراف محل اتصال جوش استفاده شود تا از تاثیر باد بر کیفیت جوش جلوگیری شود. نقاط شروع و پایان جوش نقطه ای را می توان با آسیاب زاویه ای آسیاب کرد تا شیب مناسب برای اتصال ایجاد شود تا جوش و انتقال خوب جوش تسهیل شود. کل جوش لایه ریشه باید به طور یکنواخت نفوذ کند، و نباید از طریق آن جوش داده شود، که باعث ایجاد نقص هایی مانند قرار گرفتن گوشت جوش روی ریشه و فرورفتگی در قسمت بالایی شود. کیفیت جوش های زیرین باید به موقع بررسی شود و جوش های ثانویه باید همزمان جوش داده شوند تا ترک نخورد. برای لوله های با قطر بیرونی بیشتر از 194 میلی متر، باید از جوش متقارن دو نفره برای اتصالات لبه لوله استفاده شود.
2. پرکردن بین لایه: پس از جوشکاری ته در صورت عدم وجود عیب، لایه بعدی بلافاصله جوش داده شود. جوشکاری لوله های با قطر بزرگ و دیواره ضخیم باید از جوشکاری چند لایه و چند پاس استفاده کند. ضخامت یک مهره جوش نباید بیشتر از قطر میله جوش باشد و عرض یک پاس جوش نباید بیش از 4 برابر قطر میله جوش باشد. در حین جوشکاری باید به کیفیت اتصالات و قوس بسته شدن توجه ویژه ای شود. هنگام بستن قوس باید حوضچه مذاب پر شود و درزها به صورت تکان خورده باشند. کیفیت جوش ها باید لایه به لایه بررسی شود و عیوب یافت شده باید فوراً برطرف شود.
3. سطح پوشش: به منظور زیبا جلوه دادن جوش، عموما از میله های جوشکاری با قطر φ3.2 استفاده می شود. سطح جوش باید کامل و یکنواخت با انتقال صاف به لوله باشد. عرض جوش باید حدود 2 میلی متر باشد و دو طرف شیار را بپوشاند و ارتفاع آن تقویت شود. سطح جوش باید 1 تا 3 میلی متر باشد. روی سطح جوش نباید هیچ گونه ترک، منافذ، سرباره، پاشش و غیره وجود داشته باشد. هیچ زیربری با عمق بیشتر از 0.5 میلی متر و طول کل بیشتر از 10% طول کل جوش نباید وجود داشته باشد.
