تفاوت بین لوله دیگ فشار قوی فولاد کربنی و لوله دیگ بخار فشار بالا آلیاژی

ترکیب شیمیایی:

لوله دیگ فشار قوی فولاد کربنی: اجزای اصلی آن آهن و کربن است، همچنین حاوی مقدار کمی سیلیکون، منگنز، گوگرد، فسفر و سایر عناصر است. کربن عنصر اصلی است که به فولاد کربن سختی و استحکام می دهد، اما محتوای کربن معمولاً بیش از 2٪ نیست.
لوله های دیگ فشار قوی آلیاژی: بر اساس فولاد کربنی، سایر عناصر آلیاژی مانند کروم، مولیبدن، نیکل و غیره برای بهبود مقاومت حرارتی، مقاومت در برابر خوردگی یا سایر خواص ویژه فولاد اضافه می شوند. افزودن این عناصر آلیاژی باعث می شود که فولاد آلیاژی با دوام و سازگاری بیشتر و در عین حال سطح معینی از استحکام را حفظ کند.

عملکرد:

لوله دیگ بخار فشار بالا فولاد کربن: استحکام نسبتا کم، مناسب برای محیط کاری فشار و دمای عمومی. در دماهای بالا، استحکام و دوام فولاد کربنی به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.
لوله دیگ بخار فشار بالا آلیاژی: به عنوان مثال، فولاد 15cmog، حاوی کروم و مولیبدن، می تواند استحکام خوبی را در محیط دمای بالا حفظ کند، مناسب برای شرایط کاری با دمای بالا و فشار بالا. افزایش محتوای کروم و مولیبدن فولاد آلیاژی نیز مقاومت فولاد را در برابر سایش و خوردگی بهبود می بخشد.

کاربرد:

لوله دیگ بخار فشار بالا فولاد کربنی: معمولاً در محیط های با دمای بالا و فشار بالا کم تقاضا، مانند دیگهای بخار و خطوط لوله صنعتی عمومی استفاده می شود.
لوله های دیگ فشار قوی آلیاژی: به طور گسترده در کاربردهایی که نیاز به دما و فشار بالاتر و همچنین دوام و مقاومت در برابر خوردگی بهتر دارند، مانند اجزای کلیدی در صنایع شیمیایی، پالایش نفت و نیروگاه ها استفاده می شود.

شما می توانید لوله فولادی مناسب تری را با توجه به نیازهای مهندسی خود انتخاب کنید.